โหมดอ่อนไหว ครั้งที่๑

...ฉันยังต้องรออีกนานไหม ต้องรอเทออีกนานไหม ถึงจะได้เจอกับรัก ที่เทอ เคยบอกชั้น...♪
"เป็นเมิงเมิงรอป่าวว่ะ"
"รอ" คำตอบสั้นๆ คำเดียวออกจากปากฉัน
"สมองมันบอกว่าอย่ารอเลย พอได้แล้ว แต่เอาเข้าจริงก็รอนั่นแหละ" ฉันอธิบายต่อ หลังจากเห็นเพื่อนมีทีท่าฉงน......ฉันว่าจริงๆ แล้ว ฟังเพลงนี้มากๆ เจ็บเอาการนะ ทั้งเนื้อหาแทงใจดำ + เสียงเค้นของคนร้องจนได้ใจ
.
.
.
มีคนเคยถามว่า "รู้สึกเปลืองตัวเปลืองใจมั้ย ที่คนเราคบกันเป็นแฟนแล้วก็เลิก แล้วก็หาคบๆ เลิกๆ หา วนเป็นวัฎจักรอยู่อย่างนี้" ฉันรู้สึกว่าเปลืองใจนะ ถึงจะไม่ได้คบใครสักเท่าไหร่ก็เหอะ กับการคบใครสักคนแล้วเราทุ่มให้เขาหมดใจ มอบให้เขาไปหมดแล้ว สงสารหัวใจตัวเอง............ส่วนเรื่องเปลืองตัวหรือไม่นั้น สุดแล้วแต่บุคคลท่านนั้นเถิด
มีคนบอกให้ฉันหาใหม่ ฉันบอกว่าไม่ ฉันเหนื่อย ฉันต้องการพอ ฉันอยากขอให้หยุดอยู่แค่ตรงนี้ ไม่ต้องการดิ้นรน ไขว่คว้า แสวงหา และต้องการปฏิเสธมัน เมื่อเริ่มนับ1ใหม่ ฉันใจหาย นั่นหมายความว่ามันมีจุดจบ แล้วฉันจะต้องนับ1ใหม่ไปอีกกี่ครั้ง ฉันต้องการพอ ต้องการพอ ขอหยุด หยุดอยู่ไว้ตรงนี้ได้ไหม
.
.

ฉันไม่รู้อนาคตจะเกิดอะไรกับตัวฉัน กับสิ่งรอบข้าง ทุกสิ่งเป็นไปตามวิถีทางที่ต่างได้เลือกไว้ มีคนมากมายคร่ำครวญอยากกลับไปแก้ไขในอดีต ฉันลองตรองดูบางทีกลับไปแก้ไขอาจไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด เราไม่อาจรู้อนาคตจากสิ่งที่แก้ไขได้ ฉันจึงเชื่อว่าทุกวันนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด
ฉันพยายามเชื่อว่าวันนี้คือสิ่งที่ดีที่สุด
ฉันพยายามเชื่อ......